Adembenemende vogels. De onvergelijkbare papegaaien van Edward Lear. Papegaaien waren zeer fascinerend voor de Europese aristocratie in de 19e eeuw door hun kleurrijke livreien, maar nog het meest door hun vermogen om te spreken, te zingen en de menselijke stem te imiteren. Zij werden dan ook voor grote bedragen gekocht van reizigers en handelslui. Edward Lear completeerde in 1832, toen hij pas 20 jaar was, een set van 42 met de hand gekleurde litho´s genaamd ‘Illustrations of the Family of Psittacidae, or Parrots’, een van de eerste collecties in de geschiedenis van wetenschappelijke illustratie geheel gewijd aan papegaaien. In deze collectie verschillende Afrikaanse, Australische en Amerikaanse exemplaren die gefokt zijn door o.a. de beschermheren van Edward Lear, Sir William Jardine en Prideaux John Selby, twee belangrijke vogelkenners en natuuronderzoekers die de kunstenaar ondersteunden, hem inspireerden en stuurden. Anders dan andere vogelillustrators, die vaak werkten met stoffen vogels, maakte de jonge en zeer getalenteerde Lear (1812-1888) zijn tekeningen van levende papegaaien, hetgeen hem in staat stelde om hun expressies vast te leggen en opmerkelijk levensechte illustraties te produceren. De indrukwekkende collectie werd gereproduceerd in slechts 175 waardevolle sets en werd verkocht bij inschrijving aan de belangrijkste geleerden en rijke verzamelaars van levende papegaaien van Engeland. Cassette met 42 losse prenten plus boekje.
