Een vrouwvriendelijke kijk op honderd schilderijen van weinig bekende vrouwen uit de Zuidelijke en Noordelijke Nederlanden, van 1550 tot nu Katlijne Van der Stighelen gaat samen met de lezer op zoek naar een feminiene beeldtaal. Op welke manier vertalen schilderijen van vrouwen hun ervaringen, hun verlangens en hun frustraties in beelden? Met meer dan honderd illustraties, die laten zien hoe creatief en eigenzinnig vrouwen te werk zijn gegaan om de mannelijke canon ('Dit werk is te mooi om van een vrouw te zijn') los te laten
Recensie(s) NBD|Biblion recensie In dit boek werpt een hoogleraar kunstwetenschappen aan de K.U. Leuven een kritische blik op de feminiene beeldtaal in de schilderkunst van vrouwen uit de lage landen. In een eerste hoofdstuk bekijkt de auteur de veranderde zeden, waarbij er meer en meer plaats en aandacht kwam voor vrouwen in de kunst. Vervolgens schetst ze aan de hand van kunstwerken van - vaak weinig bekende - schilderessen vijf typisch 'vrouwelijke' motieven: de spiegel, het lichaam, de kinderen, de liefde, de bloemenkorf, de accessoires en de abstractie. De nadruk ligt op figuratieve schilderkunst van de zestiende tot de twintigste eeuw (op onder meer Marlene Dumas en Anne-Mie Van Kerckhove na, zijn er niet veel recente namen). Van der Stighelen focust vooral op (de betekenis van) wat er op de in kleur gereproduceerde werken te zien is. De auteur schrijft in een speculatieve, aftastende stijl, en laat (gelukkig) veel vragen open. Die aanpak resulteert in een uitdagend boek, dat een andere blik biedt op schilderkunst in algemeen en die van vrouwen in het bijzonder; Met een bibliografie, eindnoten en een register. In Nederland verschenen bij de Amsterdam University Press met de ondertitel 'vrouwelijke schilders uit de Nederlanden (1550-nu)'*.
