De glimlach van de sirene. Reis door het Etruskisch labyrint op zoek naar de Godin

Mythische helden, groteske monsters, raadselachtige sfinxen en antieke goden en godinnen bevolken de Renaissance Tuinen van Bomarzo, in het grensgebied van Toscane, Umbrië en Lazio. Maar het was de grote meermin aan het eind van de route die in de zomer van 1978 Selma Sevenhuijsen het meest raakte. Met haar twee staarten en kalme, enigszins geheimzinnige glimlach maakte de meermin een onuitwisbare indruk. Het duurde vijfentwintig jaar voordat Sevenhuijsen haar opnieuw tegenkwam. Bij toeval ontdekte zij de meermin op Toscaanse kerkjes en intrigerender nog - op graevn aan de ingang van labyrintische holle wegen, door de Etrusken uitgehakt in het landschap rond de oude stadjes Pitigliano en Sovana. Ze besloot langer in deze streek te blijven om de tekens van de dubbelstaartige meermin en het Etruskisch labyrint te doorgronden. In dit boek voert Sevenhuijsen ons mee op haar ontdekkingsreis door een duizenden jaren oud sacraal landschap vol heilige plekken, waar een labyrintische cultuur in allerlei opzichten haar sporen heeft nagelaten. Gaandeweg toont het landschap zich als één grote tempel, gewijd aan het heilig huwelijk tussen hemel en aarde. Bronnen, grotten, watertempels, oude altaren, holle wegen, onderaadse gangen, steencirkels en resten van oude labyrinten zijn stille getuigen uit lang vervlogen tijden, waarin de aarde werd vereerd als moedergodin. We leren de symbolentaal in het landschap verstaan. Oeroude mythes komen tot leven. Het verhaal beweegt zich heen en weer tussen verschillende lagen in de geschiedenis - van de neolithische tijd tot het christendom. De dubbelstaartige meermin blijkt niet alleen bij de Etrusken een belangrijke rol te vervullen, maar ook bij Longobarden, Merovingers en Templiers. Zelfs Maria Magdalena wordt wel verbeeld als meermin... De glimlach van de sirene laat zich lezen als een intrigerende cultuurhistorische en spirituele detective. Het boek vult een leemte op in de geschiedenis van eht labyrint en van de godin. Het levert een nieuwe kijk op de Etrusken en het heilig landschap in zuidelijk Toscane. Een welkome aanvulling ook op eerdere publicaties over Bomarzo.


NBD|Biblion recensie
De auteur (politicologe en spiritueel werkster) legt een verband tussen de betekenis van het labyrinth, de Etruskische mythologie en cultuur en de dubbelstaartige meermin. Meerminnen als beeld of afbeelding zijn veelvuldig te zien bij bijvoorbeeld graven en staan waarschijnlijk in verband met de Etruskische moedergodin. Hun vermoedelijke functie was die van beschermgeest en begeleidster van de ziel na de fysieke dood. Het boek is prachtig geschreven, zeer interessant en behandelt deze materie heel uitgebreid. Het staat vol met schitterende kleurenfoto's, kaarten en tekeningen. De auteur heeft in het gebied van de Etrusken krachtplekken, holle wegen, tempels, graven en beelden bezocht en deze in verband gebracht met de geschiedenis en manier van leven uit deze periode. Er kan bij de lezer sterk de wens ontstaan om deze plaatsen te bezoeken. Want het ervaren van de kracht van al dit moois zal men vast zelf willen ondervinden: iets van de totale verbondenheid met het geheel zoals de Etrusken die nastreefden is ook in deze tijd een mooi doel. Zeer informatief! Met bibliografie.