De kunst die in de 7e eeuw in het Islamitische rijk opkwam reikte van Spanje en Marokko tot de grenzen van China, en droeg vooral het stempel van Arabieren, Perzen en Turken, maar opvallende bijdragen kwamen ook uit Egypte en India.Dit boek laat... Lees verder >>
De kunst die in de 7e eeuw in het Islamitische rijk opkwam reikte van Spanje en Marokko tot de grenzen van China, en droeg vooral het stempel van Arabieren, Perzen en Turken, maar opvallende bijdragen kwamen ook uit Egypte en India.Dit boek laat prominente voorbeelden zien: luxe keramiek, gebedskleden, edelsmeedkunst, alsook getuigen van de decoratieve kunst en kalligrafie - en bovenal de meesterwerken van de prachtige kleurrijke boekilluminatie van Perzië en het Mogoelrijk van India. Het boek laat zien hoe de bijdragen van de verschillende landen elkaar hebben beïnvloed en hoe de sprookjesachtige schoonheid van de Islamitische kunst zich vanaf het begin tot in het moderne tijdperk heeft ontwikkeld.
In dit boek maakt Annine van der Meer een eind aan het geseksualiseerde, gedemoniseerde en patriarchale beeld van de oervrouwe. Ze rekent af met het vrouwloze beeld van de prehistorie zoals de vaderlandse geschiedenis ons voorschotelt. Als een ware... Lees verder >>
In dit boek maakt Annine van der Meer een eind aan het geseksualiseerde, gedemoniseerde en patriarchale beeld van de oervrouwe. Ze rekent af met het vrouwloze beeld van de prehistorie zoals de vaderlandse geschiedenis ons voorschotelt. Als een ware pionier brengt Annine van der Meer orde in de chaos van de venuskunst, de sacrale voorchristelijke vrouwelijke kunst die te maken heeft met leven, dood en wedergeboorte. Aan de hand van zo'n 1000 afbeeldingen laat ze zien dat er geen sprake is van chaos, maar van een coherente symbooltaal die universeel en mondiaal is. Dat vrouwelijke kunst - in tegenstelling tot mannelijke kunst - in grote hoeveelheden is vervaardigd volgens een uniform standaardmodel, dat over vele millennia is overgeleverd. Het bewijs wordt geleverd dat vrouwelijkheid gerespecteerd is en centraal heeft gestaan zonder daarbij de balans met het mannelijke in de oude egalitaire samenlevingen te verstoren.Dit boek bestaat uit twee delen. In deel 1 brengt Annine van der Meer de venuskunst in kaart met een typologie en classificatie van soorten en stijlen. Varianten en lichaamshoudingen plaatst ze in een chronologisch kader tegen de achtergrond van een complexer wordende samenleving. De kunst spiegelt de cultuur en de man-vrouwverhouding in die cultuur. Over de hele linie laat de venuskunst een verharding en militarisering van de samenleving zien, waarin de positie van de vrouw en dus het vrouwbeeld verslechtert. Deel 1 behandelt de periode 35.000 tot 10.000 v. Chr. - vanaf het moment dat de vroeg-moderne mens zich in Europa verspreidt tot het moment dat de laatste ijstijd afloopt en de overgang van jagen en voedselverzamelen naar landbouw inzet. Deel 2 behandelt verschillende thema's en de bijbehorende symbolen per cultuur en chronologisch vanaf 10.000 v. Chr. tot het jaar 0 aan de orde. Thema's die aan de orde komen zijn Venus' vormen en getallen, haar lievelingsplekken, haar partnerdieren, geliefde bomen en planten, opvallendste lichaamsdelen, favoriete kleding, hoofdtooi en uitrusting, en kenmerkende lichaamshoudingen. Tot slot is er aandacht voor de christelijke Maria, die veel van Venus' symbooltaal meeneemt naar de christelijke periode. Met 'Venus is geen vamp, het vrouwbeeld in 35.000 jaar venuskunst' krijgen we een verloren deel van onze geschiedenis terug.Dr. Annine van der Meer (1953) is godsdiensthistoricus en theoloog. Zij promoveerde in 1989 bij professor Gilles Quispel. Zij is oprichter, voorzitter en docent van Academie PanSophia, kenniscentrum matriarchaat en eenheidsbewustzijn, die zich onder meer richt op het herontdekken van de vrouwelijke god, de vrouwelijke waarden en de bijdrage van vrouwen in oude en eigentijdse culturen. Zij schreef eerder 'Van Venus tot Madonna, een verborgen geschiedenis' en 'Van Sophia tot Maria, de wedergeboorte van de verborgen Moeder in de 21e eeuw'.NBD|Biblion recensieDe auteur is godsdiensthistorica, theologe en oprichtster van een kenniscentrum voor matriarchaat en eenheidsbewustzijn. In dit boek wil zij aantonen dat de vele beeldjes van naakte vrouwen uit de tijd voor onze jaartelling geen pornografische afbeeldingen zijn of vruchtbaarheidsgodinnen, maar sacrale afbeeldingen die te maken hebben met leven, dood en wedergeboorte en de belangrijke rol die vrouwen daarbij speelden. Het boek is een persoonlijke kruistocht tegen een eenzijdige mannelijke kijk op onze geschiedenis. Van der Meer spreekt de lezer rechtstreeks toe als bij een lezing met dia's en wekt hier en daar de indruk dat zij prehistorische mensen regelmatig spreekt en daarmee met zekerheid kan stellen hoe zij dachten of leefden. Dat irriteert. Daar staat tegenover dat zij evenzovele voorbeelden aanhaalt van monomane traditionele opvattingen, waardoor haar inzet begrijpelijk wordt, maar waarschijnlijk vooral lezers aan zal spreken die al overtuigd zijn. Het biedt voor alle lezers een enorme hoeveelheid beeldmateriaal uit alle werelddelen, van 40.000 jaar geleden tot nu. Met literatuuropgave en register.
De architectuur van de farao´s omvat de meest imposante creatieve werken uit de Egyptische geschiedenis, en toch is het nooit eerder volledig geavalueerd.
Dietrich Wildung, curator van het Egyptisch Museum in Berlijn, schreef een boeiende uiteenzetting... Lees verder >>
De architectuur van de farao´s omvat de meest imposante creatieve werken uit de Egyptische geschiedenis, en toch is het nooit eerder volledig geavalueerd.
Dietrich Wildung, curator van het Egyptisch Museum in Berlijn, schreef een boeiende uiteenzetting over de adembenemende architecturale prestaties in de Nijlvallei tijdens een van de oudste tijdperken binnen de architectuur: van de vroegste koninklijke tombes van rond 3000 voor Christus tot de pyramiden van Giza en de tempels van Karnak en Luxor. Dit boek geeft een fascinerende inkijk in een beschaving die tot de verbeelding blijft spreken.Met meer dan 250 kleurenillustraties, reconstructies met behulp van de computer, plattegronden van beroemde gebouwen en duidelijke chronologische tabellen die ontwikkelingen in de architectuur plaatsen in de context van historische gebeurtenissen.
Dit boek is de eerste Nederlandse uitgave die de Egyptische architectuur volledig behandelt: behalve de faraonische en de islamitische perioden komen ook de koptische en moderne architectuur aan bod. De auteurs voeren de lezer mee langs oude gebruiken... Lees verder >>
Dit boek is de eerste Nederlandse uitgave die de Egyptische architectuur volledig behandelt: behalve de faraonische en de islamitische perioden komen ook de koptische en moderne architectuur aan bod. De auteurs voeren de lezer mee langs oude gebruiken van lang vervlogen tijden, maar vertellen ook over bekende stijlen uit het recente verleden.
Architectuur in Egypte begint met de geschiedenis van de bouwkunst in Egypte, waarbij veel aandacht is voor de historische en maatschappelijke ontwikkelingen. Na deze inleiding volgt de eigenlijke gids, waarin de auteurs de gebouwen en locaties elk afzonderlijk bespreken. Hier vindt men informatie over de aanleiding van de bouw, de stijl en allerlei bouwkundige bijzonderheden. De geografische ordening en het uitgebreide register maken de gids ideaal voor gebruik ter plaatse. Door zijn opzet en inhoud, kaarten en plattegronden, en de talrijke illustraties (zwart-wit en kleur) is Architectuur in Egypte een must voor iedereen die geïnteresseerd is in de architectuur en cultuur van Egypte.
Robbert Woltering (1977) is arabist en onderzoeker aan het International Institute for the Study of Islam in the Modern World (ISIM) te Leiden. Tevens is hij redacteur van het tijdschrift ZemZem. Jorrit Kelder (1980) is mediterraan archeoloog en doet promotie-onderzoek naar Egyptisch-Griekse contacten. Hij is verbonden aan het archeologievakblad Talanta.
Het boek Sfinx ontsluiert zowel de stilistische evolutie als de mythe van de sfinx uit de Egyptische Oudheid. Aan de hand van culpturen,wandfragmenten, sarcofagen,juwelen, gebruiksvoorwerpen uit de Egyptische Oudheid krijgt u een duidelijk beeld over de... Lees verder >>
Het boek Sfinx ontsluiert zowel de stilistische evolutie als de mythe van de sfinx uit de Egyptische Oudheid. Aan de hand van culpturen,wandfragmenten, sarcofagen,juwelen, gebruiksvoorwerpen uit de Egyptische Oudheid krijgt u een duidelijk beeld over de verschillende betekenissen die er schuilen achter deze mysterieuze creaties.
Ruim 150 illustraties van werken uit het Louvre, het British Museum, het Fitzwilliam Museum te Cambridge, het Brooklyn en het Metropolitan Museum te New York, de Musea van Oudheidkunde van Turijn, Leiden, Berlijn, Leipzig, illustreren dit veelzijdige thema.
De klassieke oudheid blijkt veel kleuriger te zijn geweest dan tot nu toe werd aangenomen. Grote marmeren beelden waren bont beschilderd in de kleuren rood, blauw, groen en geel. Ook kleine terracotta beeldjes en Grieks aardewerk waren bedekt met kleuren... Lees verder >>
De klassieke oudheid blijkt veel kleuriger te zijn geweest dan tot nu toe werd aangenomen. Grote marmeren beelden waren bont beschilderd in de kleuren rood, blauw, groen en geel. Ook kleine terracotta beeldjes en Grieks aardewerk waren bedekt met kleuren die de hedendaagse beschouwer verbaasd doen staan.
In deze publicatie wordt ingegaan op de bonte verscheidenheid van de Griekse en Etruskische oudheid. Specialisten uit de archeologische wereld schrijven over de ontdekking van kleur op de antieke beelden, het (natuurwetenschappelijk) onderzoek naar kleur in de oudheid en de kitscherige kleuren op Grieks aardewerk.
Een van de meest aansprekende resultaten van dat onderzoek is de reconstructie van een aantal beschilderde Griekse beelden uit de vijfde eeuw voor Christus die de Griekse tempel op het eiland Aegina sierde. En ook die tonen aan dat niet alleen de Etrusken, maar vooral ook de Grieken het bont maakten.
In de eerste helft van de 19de eeuw werden in de grafheuvels aan de noordkust van de Zwarte Zee opmerkelijke vondsten gedaan: Griekse vazen, houten sarcofagen en veel goud. De sieraden zijn vooral te danken aan de rijke dodencultuur van de plaatselijke... Lees verder >>
In de eerste helft van de 19de eeuw werden in de grafheuvels aan de noordkust van de Zwarte Zee opmerkelijke vondsten gedaan: Griekse vazen, houten sarcofagen en veel goud. De sieraden zijn vooral te danken aan de rijke dodencultuur van de plaatselijke nederzettingen. Aanvankelijk werden de opgravingen geleid door nog onervaren archeologen. In de loop van de tijd kwam het onderzoek onder de verantwoordelijkheid van de Keizerlijke Archeologische Commissie onder de leiding van Sergej Grigorjevitsj Stroganoff.De gouden sieraden die op en bij de overledenen waren meegegeven, bleken in een uitzonderlijk goede staat te zijn bewaard: van fragiele gouden olijfkransen tot fraaie oorhangers, kettingen en ornamenten ter versiering van het hoofd.De juwelen kregen een plaats in de schatkamers van het Winterpaleis, nu het Staatsmuseum de Hermitage, te Sint Petersburg.Grieks Goud is de eerste tentoonstelling in de Hermitage Amsterdam en is samengesteld door Joerie Kalasjnik, hoofd van de afdeling Amntieke Wereld van het Staatsmuseum de Hermitage.
75 kleurenfoto's
In deze unieke uitgave onderzoekt Roland Tefnin de betekenis van het oog in de beeldende kunst van de Oudheid. Afhankelijk van de tijd waarin het geconcipieerd werd, neemt het gelaat andere vormen aan en krijgt de blik in de ogen nieuwe betekenissen.... Lees verder >>
In deze unieke uitgave onderzoekt Roland Tefnin de betekenis van het oog in de beeldende kunst van de Oudheid. Afhankelijk van de tijd waarin het geconcipieerd werd, neemt het gelaat andere vormen aan en krijgt de blik in de ogen nieuwe betekenissen. Tefnin laat zien dat de frontale blik enerzijds een constante betekenis heeft, terwijl zich op bepaalde belangrijke momenten opmerkelijke verschuivingen voordeden.Aan de hand van mysterieuze beelden uit het stenen tijdperk, het oude Egypte en de klassieke Griekse beschaving als ook fonkelende Byzantijnse mozaieken toont Tefnin aan wat intuïtief wordt aangevoeld: in een tweedimensionaal beeld – voor beeldhouwwerken ligt de problematiek anders – is de blik van het kunstwerk naar buiten nooit toevallig.
Roland Tefnin is kunsthistoricus-archeoloog en hoogleraar Egyptologie en Oude Kunst van het Nabije-Oosten aan de Université Libre de Bruxelles.
Klassieke traditie in de beeldende kunst en architectuur (NKJ 33)Kunstgeschiedenis schrijven van de 17de en 18de eeuw is niet mogelijk zonder studie te maken van de rol die de klassieke oudheid in deze periode speelde. Beeldende en bouwkunstenaars grepen... Lees verder >>
Klassieke traditie in de beeldende kunst en architectuur (NKJ 33)Kunstgeschiedenis schrijven van de 17de en 18de eeuw is niet mogelijk zonder studie te maken van de rol die de klassieke oudheid in deze periode speelde. Beeldende en bouwkunstenaars grepen telkens terug op het voorbeeld van de klassieke oudheid en de klassieke tradities zoals die waren herleefd in het 15de en 16de-eeuwse Italië.
Het Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek 33 bevat een aantal studies van Nederlandse kunsthistorici, die het effect van deze klassieke tradities tot onderwerp hebben. zoals de herindeling van groepen en stromingen in de 17de-eeuwse schilderkunst, de rol van beelden uit de klassieke oudheid voor 17de-eeuwse kunstenaars en het grote belang van academies aan het eind van de 17de en 18de eeuw.
110 zwart-witfoto's
GODEN EN FARAO'S Museum Boymans - van Beuningen Rotterdam 01 maart - 29 april 1979Boek in stoeptegelformaat met harde zwarte kaft met illustratie in perfecte conditie;Meer dan 200 kleuren- en zwart/wit foto's, tekeningen, enz.;Egypte is dichter bij ons... Lees verder >>
GODEN EN FARAO'S Museum Boymans - van Beuningen Rotterdam 01 maart - 29 april 1979Boek in stoeptegelformaat met harde zwarte kaft met illustratie in perfecte conditie;Meer dan 200 kleuren- en zwart/wit foto's, tekeningen, enz.;Egypte is dichter bij ons gekomen; nog slechts enkele uren vliegen scheiden ons van het land aan de Nijl. Toch is voor velen de rechtstreekse ontmoeting met de monumenten van een vijfduizend jaar oude cultuur niet weggelegd, en zij, die deze ontmoeting wel hebben ervaren, keren in verwarring gebracht terug, overweldigd door de monumentaliteit van de tempels, door de steeds wisselende, menigvuldige aspecten van de musea. Bij de samenstelling van de tentoonstelling „Goden en Farao's" hebben de Egyptische en Duitse deskundigen, die de keuze hebben gedaan, zich ten doel gesteld zwaartepunten aan te geven en richtlijnen te verstrekken in deze verwarrende overvloed van kunstuitingen, en een brug te slaan over vijfduizend jaar heen. Het beste uit het Grieks-Romeinse Museum in Alexandrië en uit het Egyptische Museum in Kaïro werd gedurende lange jaren van voorbereiding uitgekozen, bestudeerd en beschreven om in het buitenland als een waarteken te fungeren van de kunst van het oude Egypte en van het oudste cultuurvolk der aarde. Nog nooit te voren hebben deze beide musea afstand gedaan van zo vele van hun beste stukken, nog nooit werd een representatiever, vollediger kunstgeschiedenis van het oude Egypte samengesteld uit originelen, afkomstig uit collecties in hun land van oorsprong, nog nooit te voren kon een tentoonstelling uit Egypte zo volledig worden afgestemd op de hooggespannen verwachtingen van een West-Europees publiek. Dat „Goden en Farao's" niet alleen een van de hoogtepunten kon worden van de tentoonstellingen, die in 1978/79 worden gehouden, maar ook voor lange tijd maatgevend zal zijn voor de beschouwing van de Egyptische kunst, is te danken aan de constructieve samenwerking, aan het grote onderlinge vertrouwen tussen alle instanties in Egypte, in de Bondsrepubliek Duitsland en in Nederland, die bij deze tentoonstelling betrokken waren. Het Ministerie van Voorlichting en Cultuur te Kaïro, de Egyptische Dienst van Oudheden en directie en bestuur van het „Haus der Kunst" te München, hebben in samenwerking met de Villa Hügel te Essen, het Roemer-Pelizaeus-Museum te Hildesheim en het Museum Boymans-van Beuningen te Rotterdam de verantwoordelijkheid voor de organisatie op zich genomen. Het Rotterdamse museum wil hier graag een woord van bijzonder warme dank richten tot de heer P. A. Ade, directeur van het „Haus der Kunst", die het initiatief tot deze tentoonstelling heeft genomen, en met wie het museum Boymans-van Beuningen nu al zo vele jaren goede betrekkingen onderhoudt. Bij de keuze van de objecten en bij de verdere voorbereidingen op wetenschappelijk gebied werden Prof. Dr. Günter Grimm, hoogleraar aan de Universiteit van Egypte" te Trier, en aan het studiecentrum „Grieks-Romeins evenals Dr. Dietrich Wildung, directeur van de „Staatliche Sammlung Agyptischer Kunst" in München, in Alexandrië en Kaïro steeds op de meest welwillende wijze ter zijde gestaan door de hoofddirecteuren, directeuren en conservatoren van de musea in deze beide steden. De Ambassade van de Bondsrepubliek Duitsland te Kaïro heeft met de grootst mogelijke medewerking alle fasen van de voorbereiding begeleid; van veel waarde is ook de grote steun geweest van de Ambassade der Nederlanden in Kaïro. „Goden en Farao's" is hierdoor een teken van de vriendschap tussen de betrokken volkeren geworden, een symbool van gemeenschappelijke wortels en idealen. De dank van de organisatoren gaat uit naar Zijne Excellentie Dr. Abdel Monem el-Sawi, Minister van Voorlichting en Cultuur, en naar zijn Staatssecretaris Fuad el-Orabi; naar de President van de Dienst van Oudheden, Dr. Victor Girgis; de Hoofddirecteur van het Egyptische Museum te Kaïro, Mevrouw Dr. Dia Abu Ghazi; naar de vroegere Hoofddirecteur van het Grieks-Romeinse Museum te Alexandrië, Yussef Hanna Shehata evenals de directeur van deze collectie, Yussef el-Gheriani; de Eerste Vice- Directeur van het museum te Kaïro, Ibrahim el-Nawawi, en voorts naar alle heren en dames conservatoren van de musea in Kaïro en Alexandrië. De organisatoren betuigen hun grote dank aan Zijne Excellentie de Ambassadeur van de Bondsrepubliek Duitsland in Egypte, Hans-Georg Steltzer en aan Dr. Helga Gravin Strachwitz, Culturele Attaché aan de Ambassade van de Bondsrepubliek te Kaïro, die zich persoonlijk volledig hebben ingezet voor het tot stand komen van deze tentoonstelling. Graag betrekken zij in deze dank ook de voormalige Ambassadeur der Nederlanden in de Egyptische hoofdstad, Mr. G. W. van Barneveld Kooy, evenals de Directie Culturele samenwerking en voorlichting buitenland van het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag.
This book combines historical interest with asthetic attraction. It presents, for the first time, in full colour, a selection of plates representative both of the devolpment of ancient Egyptian art, of its varied subject matter. The plates belong to a... Lees verder >>
This book combines historical interest with asthetic attraction. It presents, for the first time, in full colour, a selection of plates representative both of the devolpment of ancient Egyptian art, of its varied subject matter. The plates belong to a large series of such records made by Mrs. Nina de Garis Davies for her husband, Norman de Garis Davies, for Sir Alan Gardiner, and for the Metropolitan Museum in New York and the Oriental Institute at Chicago.
